Ułudka wiosenna (Omphalodes verna Moench) – gatunek rośliny należący do rodziny ogórecznikowatychBoraginaceae). Pochodzi ze środkowej i południowo-wschodniej Europy. Jest uprawiana w wielu krajach jako roślina ozdobna (w Polsce rzadko), czasami dziczeje z upraw. (

Morfologia i biologia

Bylina o częściowo zimozielonych liściach, hemikryptofit i wysokości do ok. 20 cm. Część liści w różyczce liściowej. Są pojedyncze, sercowato-jajowate, duże, długoogonkowe. Kwiaty zebrane w luźne szczytowe grona. U typowej formy są jasnoniebieskie z białym oczkiem (złożonym z białych osklepek). Mają średnicę 7-15 mm i z wyjątkiem najniższego nie posiadają przysadek. Łatki korony są krótkie i stępione. Kwitnie od kwietnia do maja.

Gatunki podobne

Ułudka wiosenna mylona jest z niezapominajką skąpokwiatową (Myosotis sparsiflora Pohl), od której najbardziej różni się owocami.

Zastosowanie i uprawa

Nadaje się jako roślina okrywowa lub do alpinarium. Może być uprawiana w strefach 6-9, w rejonach zimniejszych wymaga okrycia na zimę. Oprócz typowej formy uprawiane są kultywary różniące się kolorem kwiatów, wielkością. Gleba powinna być stale wilgotna i przepuszczalna. Rozmnnaża się przez wysiew nasion wczesną wiosną wprost do gruntu, lub jesienią przez podział.